दुर्गे दुर्घट भारी

दुर्गे दुर्घट भारी तुजविणं संसारी ।।

अनाथनाथे अंबेकरुणा विस्तारी ।।

वारी वारी जन्म मरणांते वारी ।।

हरी पडलों आतां संकट निवारी ।। १ ।।

जय देवी जय देवी महिषासुरमथिती ।।

सुरवरईश्वरवरदे तारक संजिवनी ।। धृ ।।

त्रिभुवन भुवनी पाहतां तुज ऐसी नाहीं ।।

चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही ।।

साही विवाद करितां पडिले प्रवाही ।।

ते तुं भक्तांलागी पावसी लवलाहीं ।।

जय देवी जय देवी महिषासुरमथिती ।। २ ।।

प्रसन्नवदनें प्रसन्न होसी निजदासां ।।

क्लेशांपासुनि सोडवि तोडी भवपाशां ।।

अंबे तुजवांचुन कोण पुरविल आशा ।।

नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ।।

जय देवी जय देवी महिषासुरमथिती ।। ३ ।।